Mangrove
vegetation structure
dynamics
and regeneration
Thesis
Philosophiae Doctor Scientiarum
Farid Dahdouh-GuebaS
Empirical
estimate of the reliability of the use of the Point-Centred Quarter Method (PCQM)
in mangrove forests.
Dahdouh-Guebas,
F.
& N. Koedam.
Laboratory of General Botany and Nature Management,
Mangrove Management Group, Vrije Universiteit Brussel, Pleinlaan 2, B-1050
Brussels, Belgium.
Abstract
This study analyses
problems that follow from the use of the Point-Centred Quarter Method (PCQM) in mangroves, due to aggregation of trees, ambiguous settings for
measuring the distance to sample point or the tree diameters, and over- or
underestimation of structural parameters of the forest.
An empirical approach is followed, giving estimates of deviation from
measured values. The analysis is
carried out on digitised field maps that represent the exact position, stem
diameter, height and cover
of mangrove trees and roots
in three sites located in Kenya and Sri Lanka, which comprise different types
of tree aggregation and density. Replicated PCQM approaches
were applied using sample points located at random or along transects
in all sites. Various forest
structural parameters were calculated, and an analysis of the sample point
patterns and aggregation was done. The
study indicates that theoretically old trees being surrounded by young ones
amongst Rhizophora
root complexes, and that the
case of multiple stemmed trees such as Excoecaria
agallocha, might lead to an underestimation of the basal area
and an erroneous importance
value of species. Results
indicate that there can be a considerable over- or underestimation of the
density and the basal area and that the factor by which this occurs is
different according to the forest structure. Contrary to the reported
expectation, the PCQM provides the most correct forest structure parameters in
dense, aggregated forests. Forest
structure limitations to the PCQ-Method can be partially overcome by the
choice of sample point pattern (‘at
random’ or ‘along transect’), with transects being more appropriate
in general. Since the PCQ-Method
apparently cannot be carried out according to the book, the present study
provides suggestions on how to overcome problematic settings.
Keywords
: mangrove,
PCQM, multi-stemmed trees, aggregation, density, basal area, Kenya, Sri Lanka.
This page is maintained by
Farid Dahdouh-Guebas,
fdahdouh@vub.ac.be
Nederlandse
vertaling :
Empirische schatting van de betrouwbaarheid van het
gebruik van de Point-Centred Quarter Method (PCQM) in mangrovewouden.
Deze studie analyseert de problemen die volgen uit
het gebruik van de Point-Centred Quarter Method (PCQM) in
mangroven, als gevolg van de aggregatie van bomen, dubbelzinnige
omstandigheden om de afstand tot een staalnamepunt of de boomdiameter te meten
en de over- of onderschatting van structurele parameters van het woud.
Er werd een empirische aanpak gevolgd, die een afwijking geeft van
gemeten waarden. De analyse werd
uitgevoerd op gedigitaliseerde terreinkaarten die de exacte positie, de
stamdiameter, de hoogte en de bedekking van mangroven en mangrovewortels in
drie sites in Kenia en Sri Lanka, die verschillende typen van boomaggregatie
en –densiteit vertegenwoordigen. In alle sites werden gerepliceerde PCQM-aanpakken toegepast
gebruik makende van staalnamepunten at
random of langs transecten gelegen. Verscheidene
woudstructuurparameters werden berekend en een analyse van het patroon en de
aggregatie van staalnamepunten werd gedaan.
De studie toont aan dat in theorie oudere bomen omringd door jongere
specimens tussen het Rhizophora
wortelcomplex
en het geval van bomen met multipele stammen zoals Excoecaria
agallocha kunnen leiden tot een onderschatting van de basale
oppervlakte en een verkeerd ingeschat belang van soorten.
De resultaten evalueren dat er een aanzienlijke over- of onderschatting
van de densiteit en de basale oppervlakte kan zijn en dat de factor met
dewelke deze gebeurt verschillend is al naar gelang de structuur van het woud.
In tegenstelling tot de verwachting blijkt dat de PCQM de meest
correcte woudstructuurparameters oplevert in dense, geaggregeerde bossen.
Woudstructuurbeperkingen voor de PCQ-Methode kunnen gedeeltelijk
overkomen worden door de keuze van het staalnamepatroon (‘at
random’ of ‘langs transect’), met een algemene voorkeur voor
transecten. Aangezien de
PCQ-Methode blijkbaar niet volgens zijn eigen regels kan worden uitgevoerd,
geeft de huidige studie suggesties om de problematische condities te boven te
komen.