De (de)constructie van de traditionele keuken in Vlaanderen, 1945-2000 (voorlopige titel).
Sinds de jaren 1980 hebben sociale wetenschappers (historici, sociologen, antropologen,
etc.) zich in toenemende mate beziggehouden met de vraag of voeding al dan niet
een beslissende invloed heeft op identiteitsvorming en identificatieprocessen. Het
bestaan van een directe band tussen voeding en identiteit werd bevestigd en tevens
werden enkele criteria onderscheiden die het identificatieproces doorheen de tijd
hebben geleid. Terwijl natie en natievorming voor de Tweede Wereldoorlog de scepter
hebben gezwaaid, werden regionaliteit en lokaliteit gedurende de afgelopen decennia
de maatstaf van identiteitsconstructie. Dit onderzoek stelt zich de vraag is of het
gebruik van ‘traditie’, ‘authenticiteit’ en ‘grootmoeders keuken’ eveneens als criteria
voor identiteitsvorming kunnen worden onderscheiden. Het gebruik van deze concepten wordt vanuit een historische invalshoek benaderd. Wie gebruikte deze concepten, waarom, wanneer en hoe? Worden tradities
uitgevonden en zo ja, waarom en door wie?
Het onderzoek spitst zich toe op Vlaanderen gedurende de periode 1945-2000 en
gebruikt voornamelijk vrouwenmagazines om een blik te werpen op het gebruik
van ‘traditie’, ‘authenticiteit’ en ‘grootmoeders keuken’ in historisch perspectief. De
receptenrubriek van zowel Bij de Haard van de Belgische Boerinnenbond/KVLV,
het meer stedelijke magazine Het Rijk der Vrouw (voorloper van Libelle) als het
socialistische La Famille Prévoyante worden onderworpen aan een combinatie van
inhoudsanalyse en predicaatsanalyse.
Terug naar boven