Italiaanse immigranten in Brussel, hun ontmoetingsplaatsen en de constructie van identiteit aan de hand van voeding en voedingsgewoonten, tussen 1880 en 1935 (voorlopige titel).
Binnen de ruime context van de voedingsstudies, vormt de relatie tussen voeding en migranten een interessante invalshoek voor een onderzoek naar veranderende eetgewoonten. Immers, het hele migratieproces zorgt ervoor dat eetcultuur in zijn geheel wordt herschapen door een dynamische relatie tussen traditie en innovatie. Binnen een gemeenschap van migranten overleeft de eetcultuur (of elementen ervan) vaak het langst, langer dan andere zaken die de groepsidentiteit mede bepalen, zoals taal en religie. Generaties lang worden eetgewoonten en herinneringen bewaard, op zo'n manier dat de eetcultuur de rol van identiteitsvormer overneemt.
Eetgewoonten van migranten werden reeds uitvoerig bestudeerd. Deze studie wil echter verdergaan dan enkel de adaptatiemechanismen te bestuderen. Bedoeling is de relatie van migranten met voeding te bekijken vanuit een arbeidsgerelateerd perspectief, de nadruk leggend op beroepskeuzen en -strategieën die door de migranten werden geïmplementeerd in horecazaken in een Europese hoofdstad voor de Tweede Wereldoorlog. Dit vereist een sociaal-culturele historische aanpak met een geografisch aspect dat zich concentreert op eet- en drinkgelegenheden die worden beheerd door migranten, maar waarbij ook de fysieke en mentale 'ruimte' en de producten en eetgewoonten die medebepalend zijn voor identiteitsvorming en -uitbeelding, een rol spelen. Het onderzoek bekijkt Italiaanse migranten in Brussel tussen 1880 en 1935 en bouwt verder op nationale en internationale literatuur omtrent Italiaanse migranten en hun voeding.
De eerste Italiaanse gemeenschappen in Brussel (en België) zijn nog relatief onbekend, terwijl hun eetcultuur in een later stadium toch een herkenningspunt werd in het Brusselse (en Belgische) restaurantwezen. Een studie van de eetcultuur kan echter inzicht verschaffen omtrent het bedrijfsleven dat ervoor zorgde dat generaties van migranten een startpunt hadden bij aankomst in hun nieuwe thuisland.
Voor deze studie wordt gebruik gemaakt van de politiearchieven van de stad Brussel, van Italiaanse kranten (gepubliceerd voor en door Italianen in Brussel) en van bedrijfsjournalen. Ten slotte moet vermeld worden dat het onderzoek zich bezighoudt met kwesties omtrent een nationale Italiaanse identiteit (Italianità), waarvoor gebruik wordt gemaakt van de inzichten die voortvloeiden uit de 'spatial turn' in de geschiedschrijving.
Terug naar boven