U bent hier

Ruimteonderzoek brengt prof Nathalie Pattyn alvast tot Antarctica

Hier zomert het maar in het zuidelijk halfrond is het winter. Op Antarctica is het daarbij sowieso nogal fris. En momenteel dus langdurig nacht. Toch is het daar waar je professor in de biologische psychologie Nathalie Pattyn vandaag de dag moet gaan zoeken. In het Halley Research Station onderzoekt zij de mogelijke effecten van lange ruimtereizen op astronautenlichamen en -geesten.

Om te onderzoeken hoe mensen zich aanpassen aan verre, geïsoleerde plaatsen, ontwierp het European Space Agency in het Halley Research Station een speciale ruimtevluchtsimulator. Prof Pattyns onderzoek vraagt zich daarbij onder andere af of astronauten hun specifieke vaardigheden ook na lange ‘winterperiodes’, in volledig isolement en even volledige duisternis, behouden. Daartoe worden de proefastronauten momenteel in de ruimtevluchtsimulator getraind in het koppelen van een hypothetisch Sojoez-ruimteschip aan het Internationaal Ruimtestation. Nu is dat niets wat zij niet gewoon zijn. Maar hoe zal hen dit na een maandenlang verblijf in het hart der duisternis vergaan?

Bovendien biedt het Halley Research Station een uniek, natuurlijk laboratorium om lichaamsreacties op licht te bestuderen. Eén van de studies heeft tot doel na te gaan hoe de ogen van teamleden zich aanpassen aan langdurige periodes zonder natuurlijk licht. Een andere studie onderzoekt welke invloed fysieke activiteit en de regeling van de biologische klok hebben op slaappatronen.

In het kader van een ander project dat de volgende negen maanden loopt, houden de proefpersonen een videodagboek bij. Dit dagboek zal erg grondig, aan de hand van allerlei parameters (bijvoorbeeld: woordkeuze) en computeralgoritmes, worden geanalyseerd. Zo zal hun psychologische toestand via objectieve indicatoren worden opgevolgd.

Terwijl de Halley-bemanning de tijd van hun leven beleeft, zal er, aan de andere kant van het continent, in het Concordia Research Station, een parallel experiment plaatsvinden. Het team dat hier verblijft zal in dezelfde omstandigheden leven als het Halley-team. Behalve dan dat Halley zich op zeeniveau en Concordia zich ruim drie kilometer boven de zeespiegel bevindt. Ook de langdurige invloed van verschillende zuurstofniveaus zal dus worden bestudeerd, bovenop het langdurige isolement en de opsluiting – lang leve de wetenschap. Om te weten waaraan we ons allemaal mogen verwachten in de ruimte, waar variabele zuurstofniveaus nogal eens een probleem zijn, is dit evenwel erg mooi meegenomen.