Communicatiewetenschappen

Studeer je Communicatiewetenschappen aan de VUB, dan studeer je communicatie waar ze lééft. Openbare en commerciële omroepen op een paar metrohaltes, regering, reclame en marketing in de binnenstad, (na Washington) het grootste aantal journalisten ter wereld, mediabedrijven- en organisaties om elke hoek? Welkom in Brussel, hoofdstad van de communicatie.

Lees verder

Studenten vertellen

“Advertising is dead, long live advertising”

Leeftijd

30 jaar

Diploma behaald aan de Vrije Universiteit Brussel

Licenciaat Communicatiewetenschappen (2001)

Beroep

Senior Strategist bij Naked Communications, een internationaal strategisch communicatiebureau. Ik werk in de vestiging in Londen voor internationale klanten als GAP, Unilever, Coca-Cola, Nokia en Western Union.

Eerste job na het behalen van mijn diploma

Assistent Communicatieverantwoordelijke bij Tessenderlo Group in Brussel.

Beste karaktereigenschap gescherpt aan de Vrije Universiteit Brussel

Mijn kritische zin en ingesteldheid, en mijn eigenzinnigheid.

Redelijk eigenzinnigheidsfactor

Ik ben assertief. Zo heb ik op mijn eentje een boek samengesteld dat ik met een gezonde dosis blufpoker heb verkocht aan een internationale uitgeverij. Daarvoor nam ik een vriend mee die zich voordeed als mijn manager. Ik kleur ook graag buiten de lijntjes. De campagnes waarbij ik nauw betrokken was, wijken af van de klassieke reclamepaden. Kijk maar naar de ‘trouw’ van de chocolademerken Jacques en Callebaut in de Basiliek van Koekelberg, de Humoliegt-campagne of de controversiële campagne voor Le Soir.

Meest memorabele professionele gebeurtenis

Het feit dat de Mortierbrigade verkozen werd als beste reclameagentschap van het jaar, en dat tijdens het eerste jaar van ons bestaan. Maar ook de Humoliegt-campagne die de prijs voor beste jongerencampagne van het jaar kreeg en natuurlijk de wereldwijde publicatie van mijn boek “Advertising Is Dead, Long Live Advertising”.

Minst memorabele professionele gebeurtenis

De vele meetings die er nooit hadden moeten zijn en de vele powerpointpresentaties die nooit geschreven hadden moeten worden.

Mooiste persoonlijk moment

Mijn reizen naar Tokyo, Shanghai, New York, Guatemala, Chicago en Dubai, en natuurlijk de vele lange nachten in Brussel.

De droom die ik nog wil nastreven

Een eigen merk uit de grond stampen

Studeren in Brussel is…

Eclectisch, open minded en verrassend.

(Interview 17 april 2007)

"Het mooiste merk van Vlaanderen: Studio Brussel"

Na mijn studies aan de Vrije Universiteit Brussel ben ik mijn loopbaan gestart als mediaplanner bij een mediabureau. Via via ben ik dan te weten gekomen dat er bij de VRT een vacature was en heb ik netjes gesolliciteerd. Intussen heb ik binnen het bedrijf een traject van bijna 15 jaar afgelegd. Eerst werkte ik vier jaar als PR-coördinator bij jongerenzender Studio Brussel, dan negen jaar als marketing manager voor alle VRT-radionetten en sinds april 2005 ben ik netmanager van Studio Brussel, de beste muziekzender van Vlaanderen en de omliggende wereld.

De VRT is een hele leuke werkplek. Het is een bedrijf in volle transitie, zeker nu we in de aanloop naar een crossmediaal en gedigitaliseerd tijdperk zitten. Ik heb de VRT door de jaren zien veranderen. Het is een modern mediabedrijf geworden. Dat gebeurde vooral onder impuls van Bert De Graeve en dat wordt nu verder gezet met het beleid van Tony Mary.

"Ik heb mee de verschillende radionetten op de creatieve reclamekaart gezet"

Mijn grootste verdiensten als marketing manager van de VRT-radio? Ik heb mee de imagocommunicatie van de verschillende radionetten geprofessionaliseerd en zo op de creatieve reclamekaart gezet. En dat ten bate van de doorgedreven profilering van de verschillende radionetten. In die functie had ik een relatieve creatieve inbreng, mijn verdienste lag eerder in het creëren van ruimte voor de creatieve reclamemakers. Vooral de kanaries van Radio 2, de Klassiek Leeft-campagne van Klara, en de Studio Baptiste-spot van Studio Brussel zullen mij het langst bijblijven.

Dat ik werd gekozen tot Advertiser Personality 2005 beschouw ik als een bijzondere eer. Het feit dat de reclame- en adverteerderswereld mijn bijdrage aan het vak gewaardeerd heeft, is een erkenning van formaat. Toch maakte ik de overstap van de marketingafdeling naar een andere managementfunctie, omdat ik vind dat stilzitten, achteruitgaan is. Hoe bezeten ik ook ben van marketingcommunicatie, het was even tijd voor iets anders.

Met een meer algemene managementfunctie verbreed ik mijn 'scope' als manager. Bovendien kom ik met deze functie wat dichter bij één van de harten van onze organisatie: het radio maken. Dichter bij het product staan, leert je ook de theorieën daarrond in een ander perspectief plaatsen. Heel wat mensen maken elke dag opnieuw ons product, radio. Het rationaliseringsproces van managers (zoals ik als marketingmanager er één was) er rond is bijzonder interessant en noodzakelijk, maar het gevaar van de ivoren toren lonkt daarbij.

Vele interne managers zijn hun carrière in de productie gestart en zijn dan verder doorgegroeid. Een logisch proces. Ik heb de omgekeerde beweging gemaakt, omdat ik die schakel niet wou missen. En dan heb ik nog het geluk dat te mogen doen voor het mooiste merk van Vlaanderen: Studio Brussel. Het bevalt me dus prima als nethoofd bij Studio Brussel. Het is een spannende evenwichtsoefening tussen de pragmatiek van de dagelijkse werking, het stimuleren van creativiteit, het structureren van een groep mensen en hun werkprocessen en het strategisch nadenken over de nabije en verre toekomst.

"Q-Music is een consistent merk geworden"

Zelf ben ik eerder een passieve muziekliefhebber dan een actieve muziekkenner. Sinds ik bij StuBru aan het werk ben, tracht ik wel bewuster met muziek om te gaan, en een concert méér mee te pikken, maar ik evolueer en ontdek de nieuwste muziek mee op het ritme van de luisteraar. Het is ook niet mijn job om pro-actief met muziek bezig te zijn. Daar hebben wij een uitstekende ploeg van muziekexperts voor. Mijn bijdrage op dat vlak beperkt zich tot het bewaken van het algemene muziekprofiel.

Als ik nu, als voormalig marketing- manager, naar de sterke opkomst van Q-Music en de achteruitgang van Donna kijk, stel ik vast dat Q- Music een consistent merk is geworden. Een merk met een éénduidige communicatie, sterke acties, een veilig radioformat én de dynamiek van een challenger. Donna heeft zichzelf de afgelopen tijd gezocht, dat vraagt wat bocht- en slingerwerk, en dat vraagt wat risico's. Maar, il faut reculer pour sauter. Ik ben ervan overtuigd dat de commerciële radiomarkt nu volwassen is geworden met twee sterke merken die elkaar zullen blijven uitdagen. Dat kan die markt alleen maar dynamiseren.

Of het de taak is van een Openbare Omroep om commerciële radio aan te bieden? Zolang de wetgever toelaat dat de VRT zijn financiering gedeeltelijk aanvult met commerciële inkomsten, kan ik daar uiteraard niet tegen zijn. Ik vind het trouwens belangrijk dat ook een Openbare Omroep zich beweegt binnen de dynamische golven van de markteconomie. Commerciële activiteiten geven impulsen en dynamiseren onze werking. En specifiek wat Donna betreft: als u mij vraagt of een radio als Donna tot de taak van de Openbare Omroep behoort, dan zeg ik volmondig ja.

De VRT is een omroep voor iedereen, niet alleen de happy few. De toekomst van een zender als StuBru in het Vlaamse radiolandschap ligt in de nieuwe gebruiksomgeving van media bij jongeren. Jongeren groeien steeds minder op met lineaire traditionele media, maar zijn zeer 'on demand' gericht: “ik wil nu horen/zien wat ik wil”. Daar moet een jongerenzender als StuBru zich degelijk op voorbereiden. Zo is een nieuw on line jongerenplatform dé uitdaging! De luisteraars van StuBru moeten echter geen angst hebben voor grote veranderingen. Wel zullen we ervoor zorgen dat het merk StuBru zichzelf zal blijven heruitvinden!

(Interview 17 februari 2006)

"De microbe van de fotografie heeft me pas later te pakken gekregen"

Bij het grote publiek is Henk Van Cauwenbergh vooral bekend door zijn foto’s voor de Showbizzkalender, waarin ieder jaar opnieuw een dozijn schaarsgeklede Bekende Schonen poseren. Maar zelf beschouwt hij dit eerder als een leuke afwisseling en situeert hij het zwaartepunt van zijn werk in een meer persoonlijke fotografie mét een verhaal. Hij verhuisde zopas naar de Provence, op een steenworp van enkele van zijn beroemdste klanten, en opent er binnenkort een chambre d’hôtes met de veelzeggende naam Mas La Bohème.

Mijn liefde voor het schrijven heeft me naar de Vrije Universiteit Brussel geleid. Ik woonde als kind in Knokke, dus Brussel lag niet echt bij de deur. In Gent was de richting Pol en Soc mijn beste optie, maar aan de VUB had je de richting Pers- en Communicatiewetenschappen, die nog veel beter aansloot bij mijn drang om te schrijven.

De microbe van de fotografie heeft me pas later te pakken gekregen, toen ik de beroemde fotograaf Peter Lindbergh ontmoette. Ik was gefascineerd door de manier waarop die man zo’n mooie verhalen in zijn fotografie kon verwerken. Toch heb ik de tekst nooit helemaal losgelaten; het liefst combineer ik beide. Ik breng heel vaak een beeldverhaal, zoals bijvoorbeeld over de weduwe van Marcel Cerdan, waarbij de tekst op de foto wordt  tentoongesteld. Dat is mijn aparte manier om mijn journalistieke achtergrond te verwerken in mijn fotografie, in plaats van er gewoon een boek van te maken.

Aan mijn studententijd aan de VUB heb ik erg positieve herinneringen. Ik ben nooit gebuisd, daar zorgde ik wel voor, omdat ik mijn studies helemaal zelf moest bekostigen. Ieder weekend trok ik terug naar Knokke om er te werken in het casino. Daardoor had ik zelden de gelegenheid om op café te blijven hangen met mijn medestudenten. Ik was ook allesbehalve studentikoos. Het hele gedoe met klakken, dopen en cantussen was aan mij niet besteed.

“Ik had de openheid van de VUB nodig om goed te kunnen functioneren: als ik mij aan een hele hoop strikte regels moet houden, verlies ik meteen al de helft van mijn mogelijkheden”

Vooral de openheid van geest aan de VUB is mij bijgebleven. Je werd er op een spontane manier als een volwassene behandeld en niet betutteld als een schoolkind. Ik kwam uit dat dwingende regime van het secundair onderwijs in de jaren zeventig, en toen ik aan de VUB kwam, viel dat als een juk van mij af. Ik had die openheid ook nodig om goed te kunnen functioneren: als ik mij aan een hele hoop strikte regels moet houden, verlies ik meteen al de helft van mijn mogelijkheden. Aan de VUB heb ik geleerd om een flinke portie zelfdiscipline te kweken en dat werpt tot op heden zijn vruchten af. En ik herinner me nog steeds dat ik me er altijd open en vrij heb gevoeld. Ik ging als kind niet graag naar school, omdat ik er een probleem mee had van altijd maar vanalles te moeten, en naar de VUB ben ik nooit tegen mijn zin gegaan.

Een hechte band met Brussel heb ik niet echt overgehouden aan mijn studententijd. Niet alleen trok ik van vrijdag tot maandagochtend terug naar Knokke, maar bovendien zat ik ook nog eens op kot in Antwerpen, omdat ik gratis kon logeren bij een tante. Dus pendelde ik iedere dag op mijn motor tussen Antwerpen en Brussel. Ik trok wel eens de stad in, maar dat is intussen helemaal verwaterd. Maar ik herinner me wel dat het een verrijkende ervaring was om mijn leven te verdelen tussen deze drie steden.

Mijn verhuizing naar de Provence zal weinig impact hebben op mijn werk: ook voordien werkte ik al voor negentig procent in het buitenland. Nu woon ik zelfs dichter bij enkele van mijn grootste klanten (lacht). Bijvoorbeeld Charles Aznavour, en prinses Caroline van Monaco. Aznavour is nu al tachtig, maar nog steeds druk bezig. Ik maak foto’s voor zijn promotie. Hij is nu bijna mijn buur, en komt binnenkort onze chambre d’hôtes officieel openen. Bovendien heb ik al gemerkt dat het Franse publiek meer van mijn werk koopt dan het Vlaamse publiek. Fransen lijken vanuit hun achtergrond spontaner te investeren in cultuur en mooie dingen, terwijl de Vlamingen het gewoon mooi vinden en dan weer buitenstappen.

De Showbizzkalender is slechts een klein aspectje van mijn werk. Het is een soort etalage waarmee ik mijn naamsbekendheid heb verworven, maar het is niet mijn ultieme ambitie. Ik vind het fijn om ook eens op die manier te werken, maar ik wil toch vooral mijn energie steken in persoonlijke projecten waarbij ik fotografie en journalistiek kan combineren. Ik wil dat ook graag doorgeven aan anderen: zo begin ik binnenkort met het organiseren van workshops fotografie voor amateurfotografen.

(Interview 24 februari 2001)

Het spijt me, maar het wordt erger met de dag, zegt Aubry Cornelis. Hij schudt even met zijn gsm ter verontschuldiging, trekt zich dan terug om de sms die zich zopas met een biepje heeft aangekondigd te bestuderen. De (zoveelste) moeder van alle verkiezingen zit er aan te komen en als speechwriter van Gwendolyn Rutten (voorzitter Open Vld) zit Aubry midden in de actie. Een gedroomde job toch, voor een afgestudeerde in communicatiewetenschappen? ‘Zeker, maar niet mijn eerste keuze toen ik naar de VUB trok.’

“Want eigenlijk ben ik hier beland om Solvay te studeren”, steekt Aubry van wal. “Mijn oudere broer tipte me die richting. Die had burgerlijk ingenieur gestudeerd in Gent, maar wist dat ik minder gefocust was op de harde wetenschappen dan hijzelf. Dan is Solvay natuurlijk razend interessant voor wie in het secundair onderwijs flink wat wiskunde achter de kiezen heeft. Het is de perfecte mix tussen wiskunde, wetenschappen en economie.”

Dus je volgde je broers raad?

‘Inderdaad. De richting Handelsingenieur bestond toen nog niet in Gent, trouwens. Dat kwam goed uit, want ik had niet veel zin om net zoals iedereen naar de Arteveldestad te trekken. Dat is vanuit mijn geboortestad Ronse misschien wel de meest logische stap, maar ik had er geen zin in. Een buitenbeentje zijn en naar dat mysterieuze Brussel trekken, dat sprak me wel aan. Toegegeven, ik dacht louter in termen van rebellie, over Brussel zelf had ik zo omzeggens geen mening als bleuke van zeventien.”

Maar nu ben je speechwriter bij OpenVLD. Toch een vreemde carrièresprong?

‘Ja en neen. Het kan verkeren in het leven, zei Bredero. Ik heb altijd graag geschreven. En door een speling van het lot – of hoe zeg je dat als vrijzinnige – ben ik ook niet afgestudeerd als handelsingenieur maar als master in de communicatiewetenschappen. Voeg daar een bijberoep als copywriter aan toe en een deelname aan een spelprogramma waar je de kersverse voorzitter van Open Vld tegen het lijf loopt, en dan beland je dus waar ik nu zit.

Ook mijn eerste werkervaring was bij die partij, dus de kwadratuur van de cirkel is rond.’

Politiek engagement, is dat te vergelijken met je engagement in het studentikoze milieu aan de VUB?

‘Er zijn wel wat gelijkenissen. Maar de studentikoziteit aan de VUB, dat is echt iets apart. Dat koester ik echt voor de rest van mijn leven. Mijn haren rijzen nog steeds ten berge als ik mensen clichés hoor afvuren over het gebrul op schachten, de zwelgpartijen en het pure verderf.’

Ik hoor trots.

‘Je hoort heel goed. Westland, de kring waarvan ik praeses ben geweest – en bij uitbreiding het hele studentenverenigingsleven – ligt me na aan het hart. Volgens mij vind je nergens zo’n verbondenheid tussen studenten als in een kring. Om maar een voorbeeld te geven: ik ben tijdens mijn studentenjaren van de ene dag op de andere zwaar ziek gevallen. Overigens ook de reden waarom ik van studierichting ben veranderd. Wel, toen ik in het ziekenhuis na een paar dagen mijn ogen terug opende, zaten naast familie ook kringgenoten rond mijn bed. Zoiets vergeet je niet. Net zoals het ongezien is dat zo’n studentenkring er minstens vijf à tien keer per jaar in slaagt om mensen van heel verschillende generaties samen te brengen. Dat zie je overigens heel goed op het Vrijzinnig Zangfeest dat traditioneel plaatsvindt in december, of op St-Vé. Nog zoiets: hoe mensen na hun humaniora openbloeien door hier aan de VUB bij een kring te gaan, engagement opnemen, doordachte meningen vormen: het is echt wel een onderbelichte kant van dat “vadsige” kringleven.’

Je hebt een kortverhaal over je ziekte geschreven. Je kaapte er ook een prijs mee weg.  

‘Papa was een superheld. Zo heet het kortverhaal. De schrijfwedstrijd was uitgeschreven door de vzw testament.be. Die heeft tot doel de opbrengsten uit nalatenschappen en schenkingen voor ngo’s, goede doelen en maatschappelijke organisaties in België te vergroten. Ik zag al gauw in dat ik beter niks volledig uit de duim zoog, maar beter iets schreef over mijn ervaringen tijdens een slepende en soms levensbedreigende ziekteperiode. Die bracht ik overigens door in het academisch ziekenhuis van de VUB in Jette. Sterk team daar. U ziet, ik heb veel gelederen van mijn alma mater doorlopen (lacht).’

Een terugkerende vraag wanneer we alumni aan een verhoor onderwerpen: helpt dat, een VUB-achtergrond hebben om je job goed te doen?

‘Een persoonlijkheid hebben, dat helpt ja. En de VUB heeft die zeker mee gekneed in mijn geval. Ook iets wat ik redelijk snel gemerkt heb, al toen ik als laatstejaars student stage liep bij een productiehuis: studentikoze onbeschoftheid koppelen aan goed gebalanceerde rationele en kritische analyses, daar hebben mensen niet gauw van terug. Het verwart ze. Pas op, dat kan soms heel goed en soms heel slecht uitdraaien. So don’t try this at home kids (lacht niet).

‘Weet je wat ook vreemd is? Dat je op een of andere manier toch je universiteit wat wil verdedigen. Als er professoren moeten geraadpleegd of uitgenodigd worden, hoor je al gauw steeds weer dezelfde namen en dezelfde universiteiten over de tafel vliegen. Dan ben ik de eerste om te zeggen: “Een minuutje jongens; aan de VUB bestaat dat ook”. Al heb ik de indruk dat de VUB zelf veel zelfbewuster communiceert tegenwoordig. Een heel, heel goede zaak. ’t Is niet omdat je wat kleiner bent dat je niet voor jezelf mag opkomen. Dat zeg ik trouwens tegenwoordig bij Open Vld ook regelmatig (lacht).”

Sedert deze zomer heb je ook een blog lopen op de website van de krant De Morgen. Het is een straatblog over Brussel. Verliefd geworden op de hoofdstad als student?

‘Ik moet met blozende wangen toegeven dat ik als student veel te weinig heb geproefd van wat deze stad te bieden heeft. Veel te weinig op ontdekkingstocht gegaan. Dat komt ervan als je het prototype van de tooghanger bent, die al eens graag over de dingen des levens debatteert terwijl er met de pietjesbak wordt gespeeld. Maar kom, ik probeer dat nu dus een beetje goed te maken door op zaterdag en zondag lukraak door Brussel te kuieren, volgens mij de beste manier om goede maatjes met deze stad te worden. En het gevoel dat me overvalt tijdens die wandelingen verwerk ik dan tot luchtige tekstjes voor De Morgen. Er is al verzuring en geklaag genoeg, zeker wanneer het woord ‘Brussel’ valt. Eigenlijk is er sowieso vooral veel verzuring de dag van vandaag, soms terecht, soms onterecht. Dat valt op, eens je in het politieke circuit meedraait.”

Aubry zwaait voor de zoveelste maal met zijn gsm en zondert zich nog maar eens af om een binnengelopen berichtje te beantwoorden. Je mag niet aan de drukte denken waarin hij over een paar maanden zal verkeren…

OVERTUIGD OM TE KOMEN STUDEREN AAN DE VUB?

Start je inschrijving nu!

Internationale kansen

Communicatiewetenschappen, dat is natuurlijk ook je talenkennis vergroten en je wereld verruimen. In de hoofdstad, waar je zomaar op straat een nieuwe taal kan oppikken of een andere cultuur leert kennen. Of in de VUB-aula’s, waar je dankzij onze internationale masters ook Engelstalige vakken volgt en internationale collega’s ontmoet.

ERASMUS+: naar elders in Europa

Mag het wat verder zijn? Dan kan je ook een deel van je opleidingstraject in het buitenland volgen via het Erasmus+ programma. Binnen de opleiding Communicatiewetenschappen kan je op Europese uitwisseling naar maar liefst 17 steden in 15 landen. Een inspirerende buitenlandse ervaring die niet enkel voor die paar gelukkigen is weggelegd. Net omdat we weten hoe belangrijk een internationale studie-ervaring is voor je persoonlijke en academische vorming, maar ook voor je professionele carrière, zetten we ons elk academiejaar opnieuw in voor een slaagkans van honderd procent. Met andere woorden: Ben je geslaagd voor je communicatiewetenschappelijke vakken en wil je op Erasmus? Dan kan je op Erasmus. Meer nog, negentig procent van onze studenten belandt ook nog eens op de bestemming van z’n eerste keuze. Mooi, toch?

Marloes ruilde Brussel in voor Tartu, Estland. Ze volgde er vier vakken die ze aan het begin van het semester naar eigen interesse mocht uitkiezen: “Wellicht is Estland een wat ongewone keuze, maar dat vond ik net zo interessant. Het is eens wat anders dan Spanje of Italië. Tartu bleek de perfecte studentenstad: levend, met een bruisend uitgaansleven, een goede universiteit en de perfecte grootte voor een internationale student. Groot genoeg om je niet te vervelen, klein genoeg om alles te voet af te leggen en veel mensen te leren kennen.”

SCOM Erasmus+

International Exchange Destinations: op uitwisseling buiten Europa

Naast het Erasmus+-programma heb je ook nog andere internationale mogelijkheden, naar maar liefst 16 bestemmingen buiten Europa, zoals China, Zuid-Korea, Zuid-Afrika, Chili of Washington. Washington? Wel ja: een érg gegeerde bestemming, maar toch krijgen we er elk jaar opnieuw een beurs te pakken. Gewoon, omdat we er ons uiterste best voor doen.

Brenda beleefde een mini American Dream in Washington D.C., dankzij het The Washington Center for Internships and Seminars. Ze volgde er workshops en enkele vakken en liep stage bij de Hispanic Heritage Foundation: “Ik dook er bijna vier maanden lang in het dagelijkse leven als student, toerist én werknemer. Zo ontmoette ik in Washington D.C. mensen die ik nooit meer zal vergeten, maar leerde ook mezelf, de stad en de wereld beter kennen. Het was een onbeschrijflijk en leerrijk avontuur en ik ben eeuwig dankbaar dat ik het mocht meemaken.”

Communicatiewetenschappers veroveren de wereld

Een actueel en gedetailleerd overzicht van alle EU en non-EU bestemmingen binnen de exchange programma’s? Of gewoon meer weten? Stuur een mailtje naar exchange.outgoing@vub.ac.be.

Na je opleiding

Phd

Masterdiploma op zak, maar niet meteen zin om de academische wereld te verlaten? Tijdens je studies op een onderwerp gebotst dat je mateloos kan blijven boeien? Een problematiek die je helemaal wilt uitdiepen? Een onderzoeksdomein waarin jij expert wilt worden? Als doctoraatsstudent voer je minstens 4 jaar lang voltijds onderzoek uit aan de universiteit, onder leiding van een promotor. Ook de combinatie met een lesopdracht als assistent behoort tot de mogelijkheden. Meer weten? (link naar doctoreren op vub)

Eerste stap op de arbeidsmarkt

We stomen jou op de best mogelijke manier klaar voor elk van de loopbaanperspectieven die een masterdiploma in de Communicatiewetenschappen je biedt. Om de meest complete communicatiewetenschapper in jou naar boven te halen, stellen we dan ook voortdurend de match tussen de academische opleiding en het professionele werkveld in vraag. Wat moet een communicatiewetenschapper weten? Wat moet hij kunnen? We reiken je daarom, naast een opleiding tot kritische wetenschapper een brede waaier aan relevante en praktijkgerichte (communicatie)vaardigheiden aan. Zo ben je klaar om je eerste stappen op de arbeidsmarkt te zetten.

Je wil het professioneel helemaal maken? De VUB staat je enthousiast bij, met onder andere workshops en netwerkevents, permanente vormingen en startersseminaries, een eigen Career Center, hulp en tips bij sollicitaties, enzovoort. Kortom, alles voor een carrière als hoogvlieger.

Blijven studeren

Na het behalen van je bachelordiploma Communicatiewetenschappen, kan je doorstromen naar vier eenjarige masterprogramma’s: Media, internet & globalisering, Media & cultuur, Media, journalistiek & politiek en Media, strategische communicatie & marketing.

Maar ook na het behalen van je masterdiploma Communicatiewetenschappen kan je nog verder studeren. Master-na-master-opleidingen (MaNaMa’s) als de Specifieke Lerarenopleiding in de humane wetenschappen

Studeren is niet langer beperkt tot één fase in het leven. De VUB heeft daarom een groot aanbod van opleidingen die je kan combineren met een baan. Op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in je vakgebied en je toekomst gaaf houden? Kies voor de combinatie ‘Werken en studeren’ aan de VUB.

Infopunt Studenten

+32-2-6292010
info@vub.ac.be

StudieBegeleidingsCentrum (SBC)

+32-2-6292306
begeleiding@vub.ac.be

StudentenAdministratieCentrum (SAC)

sac@vub.ac.be

Faculteitssecretariaat Economische en Sociale Wetenschappen & Solvay Business School

+32-2-6292508
faces@vub.ac.be