Toegepaste Economische Wetenschappen: Handelsingenieur

Economie als basis, technologie als toegevoegde waarde, ondernemerschap als leidraad. Dat is de filosofie achter de opleiding Toegepaste Economische Wetenschappen: Handelsingenieur. Wil je met kennis van zaken een bedrijf leiden, dan moet je niet alleen kunnen terugvallen op een grondige economische vorming, maar moet je ook inzicht hebben in het totaalproces van de onderneming…

Lees verder

Studenten vertellen

“Wanneer beslis je je droom op te geven?”

Jacques Langhendries vertrok voor een carrière met de spreekwoordelijke sky als limit, maar besloot plots het roer om te gooien en een eigen bedrijf in glasverwerking op te starten. Vader van drie kinderen zijnde, zei hij toch zijn job op en verdiepte zich gedurende twee jaar in het opzetten van zijn eigen onderneming en het zoeken naar financiers. Vandaag staat zijn bedrijf, High 5 Recycling, in de haven van Antwerpen jaarlijks in voor de recyclage van maar liefst 20.000 ton, veelal vervuild, vensterglas.

“Mijn carrière begon in feite toen ik aan de VUB met mijn proefschrift 'kostenbatenanalyse van glasrecycling' in 1989 de allereerste OVAM-prijs behaalde. Na mijn studie Handelsingenieur Solvay kon ik onmiddellijk aan de slag als auditor bij PriceWaterhouseCoopers. Vervolgens kreeg ik van de Groep Verlipack de kans een flessenglasrecyclageproces op te zetten. Na 5 jaar voor Verlipack gewerkt te hebben, kwam ik terecht bij de Nederlandse groep Van Gansewinkel als Director Business Unit Glass. In die functie was ik verantwoordelijk voor negen glasverwerkingsfabrieken verspreid over Nederland, Frankrijk en Portugal.”

Na een tijdje gewerkt te hebben in de sector groeide Jacques’ interesse in de verwerking van vlakglas. Dit was immers een nog onontgonnen markt. Voor de verwerking ervan moest een geheel nieuw proces worden opgezet, maar bij zijn werkgever vond hij met zijn plannen geen gehoor.

“Ik werd teveel de speelbal van de aandeelhouders. Gemaakte afspraken werden niet nagekomen.”

"In een impulsieve bui heb ik toen mijn ontslag gegeven. Wat me bezielde weet ik, nu ik terugkijk, nog steeds niet, maar zonder mijn vrouw te verwittigen zei ik mijn - nochtans boeiende - job op. Ik werd teveel de speelbal van de aandeelhouders. Gemaakte afspraken werden niet nagekomen. Ik kreeg meer en meer zin zelf de uitdaging aan te gaan. Bouw- en sloopbedrijven moesten immers nog altijd met hun glas naar het stort rijden.”

Eenmaal de beslissing genomen, werd Jacques in zijn directe omgeving geconfronteerd met veel twijfels. Toch heeft hij na zijn ontslag nooit getwijfeld. “Eenmaal de beslissing genomen, ben ik er resoluut voor gegaan.” En dat was nodig ook, want de gekozen weg was zeker niet de gemakkelijkste. De eerste hindernis was het zoeken van financiers.

 “Dat was een zeer moeilijke periode! Ik moest op zoek naar kapitaal in de periode van de crash van Lernout & Hauspie. Niemand durfde nog risico's te nemen. Uiteindelijk waren het de banken KBC en ING die als eerste bereid waren in te staan voor 70% van de financiering, mits het eigen vermogen bij elkaar werd gevonden. Het negatieve beeld dat banken weinig ondernemingsgezind, conservatief en risicoschuw zijn, klopt in dit geval dus niet. Het dossier van High 5 Recycling werd door hen grondig en kritisch bestudeerd en ze hebben de moed gehad me te steunen.”

“Eenmaal de beslissing genomen, ben ik er resoluut voor gegaan.”

Toch mocht Jacques niet te vroeg juichen. In België was namelijk geen enkele andere bereidwillige investeerder te vinden. Capital Ventures, Business Angels, de GIMV,... allemaal hadden ze een reden om niet mee in het project te stappen. “Was ik twee jaar eerder met mijn dossier op de proppen gekomen, voor het Lernout & Hauspie-debacle, dan had ik wellicht wel financiers in België gevonden. Al heb je nog zo’n degelijk onderbouwd dossier, ook de marktomstandigheden, de tijdsgeest en een portie geluk spelen een niet onbelangrijke rol. En dat geluk kwam net op tijd. Mijn vrouw had me een laatste kans gegeven toen ik in contact kwam met het Nederlandse Delta Groep BV. Ik lichtte mijn plannen toe en binnen een periode van 6 maanden was de deal rond. Mijn zoektocht naar het nodige kapitaal duurde uiteindelijk dus twee jaar. Twee moeilijke jaren waarin je een evenwicht moet vinden tussen je werk en het nastreven van je droom enerzijds en je gezinsleven anderzijds. Eigenlijk is het niet de combinatie die moeilijk is, want je hebt je gezinnetje om op terug te vallen. Het is vooral de onzekerheid die je je gezin aandoet om je eigen dromen te kunnen realiseren. Dat vreet aan een relatie, hoe graag je elkaar ook ziet. Er treden twijfels op. Financieel heb je het veel minder breed. Het is alsof je samen een berg beklimt. De ene wil absoluut die berg op, de ander raakt stilletjes aan moe en hinkt achterop. Wat doe je dan? Stug verder klimmen? Wanneer beslis je terug te keren, de berg af te dalen en dus je droom op te geven. Niet gemakkelijk hoor.”

“Het geluk kwam net op tijd”

Jacques’ studie-ervaring aan de Solvay Managementschool van de VUB kwam bij het opstarten van zijn bedrijf zeker van pas. “Tijdens mijn studies heb ik een goede basis meegekregen, aan de VUB leerde ik grote hoeveelheden leerstof te verwerken, zelfstandig te plannen alsook in team samen te werken.” De MBA die hij nadien aan de Boston University, waar het onderwijs meer case-study-gericht is en waar bovendien alle proffen verplicht actief zijn in het bedrijfsleven, volgde, ervaarde hij als een extra troef. Die bedrijfservaring integreren in het lessenprogramma is volgen hem een must. “Je kan toch niemand leren auto rijden, zonder zelf ooit met een wagen te hebben gereden." De dynamiek die Jacques tijdens zijn studiejaren wist te appreciëren, ontwikkelt hij nu ook bij het leiden van zijn bedrijf. Zo hanteert hij het KISS-principe: “keep it simple & stupid” oftewel “probeer duidelijk, transparant en eenvoudig te zijn”. En gaan de zaken goed, dan weerklinkt in de fabriekshal “I feel good” van James Brown!

(Interview 17 februari 2004)

Close the Gap, bridging the digital divide

Handelsingenieur Olivier Vanden Eynde (24) richtte tijdens zijn studententijd de organisatie Close the Gap op. Close the Gap, nu een spin-off van de Vrije Universiteit Brussel, knapt gebruikte bedrijfscomputers op en stelt ze ter beschikking van sociale projecten in ontwikkelingslanden.

Toen ik een jaar of 10 was, ‘sleutelde’ ik voor het eerst aan de computer die mijn vader wilde weggooien. Ik merkte dat ik de computer weer aan de praat kon krijgen. Tot grote vreugde van mijn jongere zusje die dan met de computer mocht spelen. Toen de dierenartspraktijk van mijn vader uitbreidde, volgde de ene computer na de andere. Alle kleine herstellingen en aanpassingen deden we zelf. Met de afdankertjes mocht ik knutselen. Al snel slaagde ik erin eenvoudige computers in elkaar te steken voor mijn jongere broertjes en zusje. Tijdens mijn studietijd besloot ik mijn afstudeerproject te wijden aan een, zeg maar, vertaling van mijn ‘computer-voor-broers-enzus-project’ naar de grote wereld.

Tijdens het derde jaar van mijn handelsingenieursopleiding moesten we een virtuele onderneming oprichten. Samen met enkele andere collegastudenten en met de steun van de universiteit hebben we er, in plaats van een virtuele, een feitelijke onderneming van gemaakt. Alleen hadden we er nog geen naam voor. Na een trip naar Londen waar ik in de metro continu “Mind the gap” hoorde, viel mij de naam Close the Gap te binnen.

“Wanneer een bedrijf zijn computers op een professionele manier wil verwijderen, dan kost dat al gauw tot vijftig euro per toestel”

Het eigenlijke principe van Close the Gap is eenvoudig. Een bedrijf vervangt zijn computers om de drie, vier jaar. Je kunt de afgedankte toestellen aan het personeel geven, maar steeds meer bedrijven komen daarvan terug, omdat het achteraf vaak tot discussies leidt. Wanneer een bedrijf zijn computers op een professionele manier wil verwijderen, dan kost dat al gauw tot vijftig euro per toestel. Daarom stellen wij aan bedrijven voor dat ze hun computers aan Close the Gap geven. In ruil daarvoor draagt Close the Gap zorg voor het hele logistieke proces. Dit proces is overgens ISO 9002 gecertificeerd. Wij zorgen ervoor dat de computers worden opgehaald, maken een inventaris en een statusrapport van het materiaal en voeren een ‘government datawipe’ uit. Bovendien krijgt elke donor de garantie dat zijn computers terechtkomen in een niet-commercieel project in Afrika. En de meeste bedrijfsleiders, zeker in Nederland, zijn zich bewust van hun maatschappelijke rol. De bedrijven krijgen overgens ook een goede return. Ze zijn niet alleen verlost van een logistiek probleem, ze kunnen het schenkingsproject ook gebruiken voor hun interne en externe communicatie.

Close the Gap stelt wel bepaalde eisen aan het geschonken materiaal. We aanvaarden alleen computers van bedrijven, niet van particulieren, omdat bedrijven meestal over uniforme toestellen van grote merken beschikken. Dat maakt het voor ons makkelijker om het onderhoud op lange termijn te garanderen. Ook moet het geschonken materiaal aan bepaalde criteria beantwoorden. We werken alleen met kwalitatief hoogstaand materiaal. De toestellen moeten minimaal een Pentium II-processor hebben en uitgerust zijn met een scherm van vijftien inch. De realiteit toont ons dat het merendeel van de donaties Pentium III-computers zijn.

“De meeste bedrijfsleiders zijn zich bewust van hun maatschappelijke rol”

 De voor hergebruik klaargemaakte computers worden vervolgens naar Afrika gestuurd, waar ze gebruikt worden in sociale en educatieve projecten. We werken met scholen en universiteiten, maar ook ziekenhuizen en o.a. opleidingscentra komen in aanmerking. De selectie van de projecten gebeurt aan de hand van vier criteria: het mag niet gaan om commerciële initiatieven, er moet een concrete vraag zijn, de nodige kennis van hard- en software moet ter plaatse aanwezig zijn en het moet gebeuren in samenwerking met de lokale overheid of aan de hand van partnerships met lokale organisaties. We benutten dus het aanwezige talent en het potentieel van de mensen ginder. Close the Gap biedt eigenlijk geen hulp, maar voorziet aldus in een vraag. We zorgen voor ondersteuning en opleiding van de lokale mensen en werken en denken vanuit kracht, talenten en mogelijkheden van de mensen in onze actielanden. Niet in termen van macht, hulp of welke andere ongelijke aanpak dan ook.

De Afrikanen krijgen de computers overigens niet helemaal gratis. Ze betalen de kosten die wij maken voor het refurbishen van de computers, ongeveer veertig tot vijftig euro per toestel en ze moeten het transport voor hun rekening nemen, tenzij ze daarvoor sponsors vinden. Close the Gap faciliteert dit hele proces uiteraard wel zo sterk mogelijk. In principe is er dus een kleine logistieke participatie nodig en dat is ook goed, want op die manier tonen de mensen ginder hun engagement en krijgen zij het eigenaarschap van de hardware.

“Close the Gap biedt eigenlijk geen hulp, maar voorziet in een vraag”

Wat begon als een studenteninitiatief lijkt wel uit te groeien tot hèt ‘ethisch ondernemen-project’ waar meer en meer Belgische en Nederlandse bedrijfsleiders zich achter willen scharen. Bedrijven als Mobistar, Nashuatec, Toyota, KLM, Randstad en andere schonken al meerdere duizenden computers. 3.800 computers werden reeds ter plekke in Afrika geïnstalleerd. KLM vliegt ze naar Afrika, Duval Guillaume verzorgt de reclame rond dit initiatief en Karel Van Miert wierp zich op als peter. Ook in Nederland vonden we een beschermvrouw voor ons ideaal: Europees commissaris Neelie Kroes. Bovendien is na een bezoek aan Zuid-Afrika en Namibië de Zuid-Afrikaanse aartsbisschop Desmond Tutu toegetreden tot het adviserend comité. Ook de Nederlandse oud-minister Jan Pronk, de speciale VN-gezant voor Sudan en mevrouw Heijn (aidsambassadrice en de vrouw van supermarktman Albert Heijn, red.) maakt er nu deel van uit. Om nog meer bedrijfsleiders over de streep te trekken, organiseerden we op vrijdag 3 december een netwerkdag op de Vrije Universiteit Brussel waarop CEO’s en politici konden kennis maken met ons initiatief. Een succes. Na deze dag konden we het aantal schenkingen van computers optrekken tot zo’n 20.000 computers voor eind 2005. Voorlopig werven we alleen donors in België, Nederland en Duitsland, maar op termijn willen we ook in andere Europese landen inzamelen.

(Interview 17 december 2004)

Handelsingenieur is een overlappende positie tussen specifieke richtingen in. Tussen een echte ingenieur en tussen een echte economist. Ik heb er voor gekozen omdat wiskunde en wetenschappen, maar ook economie en talen allemaal een plek hebben in onze opleiding. Juist die combinatie vind ik zo interessant.

Als je open staat voor nieuwe mensen, sociaal of actief bent binnen kringen dan kan ik Brussel echt aanraden. We zijn als een kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent. Ik heb al heel goede vrienden gevonden aan de VUB.

“Avonturen tegemoet gaan zoals de Rode Ridder”

Leeftijd

50 jaar

Diploma‘s behaald aan de Vrije Universiteit Brussel

Handelsingenieur aan de Solvay Business School (Nadien heb ik nog verder gestudeerd bij Vlerick, Insead, London Business School en Harvard)

Beroep

Chief Executive Officer bij chocolademaker Barry-Callbaut (sinds 2002). Daarvoor was ik onder andere manager bij VTM, Adecco, Sun International en Apple. Ik zeg dikwijls: ik werk 3 - 6 - 9. Ik ben geregeld van job veranderd, maar vind dat je minstens drie jaar op dezelfde post moet blijven, anders kan je niks realiseren. Maar als je je doelstellingen bereikt hebt, moet je nieuwe avonturen tegemoet gaan, zoals de Rode Ridder.

Eerste job na het behalen van mijn diploma

Ik ben op de campus van de Vrije Universiteit Brussel gerekruteerd voor Arthur Andersen, Andersen Consulting, nu Accenture. Dat was toen een van de beste leerscholen. Nu nog altijd.

Meest opmerkelijke studententijdmoment

Ik ben tweemaal praeses geweest, daar heb ik niet alleen goeie en plezante herinneringen aan overgehouden, maar ook veel ervaring opgedaan. Ook in een bedrijf komt het erop aan om goed met mensen te kunnen omgaan, zorgen dat er ambiance is en dat de “evenementen” slagen.

Beste karaktereigenschap gescherpt aan de Vrije Universiteit Brussel

De Vrije Universiteit is een kleine universiteit, je bent er geen nummer. Het is een Vrije Universiteit, waar vrij denken alom aanwezig is. Ik heb er geleerd om ‘nothing for granted’ aan te nemen, veel in vraag te stellen, af te gaan op mijn eigen denken en gevoel. Ik heb er geleerd zelfstandig te zijn.

Redelijk eigenzinnigheidsfactor

Ik ben vriendelijk koppig.

Meest memorabele professionele gebeurtenis

Vorig jaar hebben we bij Barry-Callebaut grote contracten afgesloten met Nestlé en Hersheys in de VS. Ik was daar nauw bij betrokken en was heel trots toen de contracten werden getekend, vooral op onze mensen die dit gerealiseerd hadden. Deze contracten betekenden voor Barry-Callebaut een enorme stap vooruit.

Minst memorabele professionele gebeurtenis

Het eerste ontslag dat ik moest geven, bij Apple, waar ik 6 jaar werkte. Het was erger voor de persoon dan voor mezelf, maar ik had een krop in de keel, en kon niet spreken. Ik ken nog altijd de naam van de man, een Franstalige, en zie de persoon nog altijd voor mij zitten. Dat is me nooit meer overkomen, nu bereid ik me daarop voor, binnenin ben ik er nog altijd niet goed van, maar ik toon geen gevoelens, ik lijk compleet immuun. Het hoort bij de job. Team, Trust en Talent, wie daaraan niet voldoet, kan je niet houden.

Mooiste persoonlijk moment

De geboorte van mijn zoon en dochter en elke keer als ik hen zie, nu met hun lieven.

Favoriete vrije tijdverblijf

Ik heb er geen.

De droom die ik nog wil nastreven

Lang leven en gezond blijven, en mijn familie ook. Een privébedrijf naar de beurs brengen. Boer worden, want succes is heel relatief en vergankelijk.

Studeren in Brussel is

De mooiste periode uit mijn leven, ik wou dat ik er nog zat, inclusief in De Confrater nu bij Frédéric De Gucht!

(Interview 10 juni 2008)

OVERTUIGD OM TE KOMEN STUDEREN AAN DE VUB?

Start je inschrijving nu!

Internationale kansen

Proef van praktijk tijdens stage of buitenlandse handelsmissie

Je kan aan de internationale handelsmissie deelnemen (in 2010-2011 was dit naar Indonesië en in 2011-2012 naar Turkije), waarbij je in naam (en dus ook voornamelijk op kosten) van een onderneming handelspartners (op)zoekt. Of je werkt een technologisch bedrijfsontwikkelingsproject uit of gaat, in België of in het buitenland, op stage in een bedrijf of instelling die je zelf mag kiezen.

Verbreed je horizon

Er zijn een aantal taalopleidingsonderdelen en enkele opleidingsonderdelen die in het Engels worden gedoceerd.

 

Binnen deze opleiding kan je op uitwisseling naar:

België
Bulgarije
Duitsland
Finland
Frankrijk
Italië
Letland
Polen
Slovakije
Slovenië
Spanje
Tsjechië
Turkije
UK

Voor een actueel en gedetailleerd overzicht van alle EU en non-EU bestemmingen binnen de exchange programma’s, contacteer exchange.outgoing@vub.ac.be

Na je opleiding

Phd

Masterdiploma op zak, maar niet meteen zin om de academische wereld te verlaten? Als doctoraatsstudent voer je minstens 4 jaar lang voltijds onderzoek uit aan de universiteit. Benodigd: een promotor, een onderzoeksonderwerp en voldoende financiering. Drie keer check? Waag je kans en doctoreer.

Eerste stap op de arbeidsmarkt

Gediplomeerden handelsingenieur Solvay van de Vrije Universiteit Brussel worden zowel door de bedrijfswereld als door internationale instellingen sterk gegeerd. Met dergelijke polyvalente opleiding kan je haast overal terecht.

Onze afgestudeerden vind je, nationaal en internationaal, terug in sectoren zoals banken en verzekeringen, chemie en farmaceutica, consulting, audit en reclame en dat vooral in operationele en strategische functies.

Sommigen bouwen een carrière uit in een verkoop- of marketingfunctie, anderen belanden in een financiële functie en wie doorstoot tot het topmanagement (en dat doet zowat een kwart van onze alumni) is natuurlijk betrokken bij alle afdelingen van de onderneming.

Je wil het professioneel helemaal maken? De VUB staat je enthousiast bij, met onder andere workshops en networkevents, permanente vormingen en startersseminaries, een eigen Career Center, hulp en tips bij sollicitaties, enzovoort. Kortom, alles voor een carrière als hoogvlieger.

Blijven studeren

Studeren is niet langer beperkt tot één fase in het leven. De VUB heeft daarom een groot aanbod van opleidingen die je kan combineren met een baan. Op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in je vakgebied en je toekomst gaaf houden? Kies voor de combinatie ‘Werken en studeren’ aan de VUB.

Infopunt Studenten

+32-2-6292010
info@vub.ac.be

StudieBegeleidingsCentrum (SBC)

+32-2-6292306
begeleiding@vub.ac.be

StudentenAdministratieCentrum (SAC)

sac@vub.ac.be

Faculteitssecretariaat Economische en Sociale Wetenschappen & Solvay Business School

+32-2-6292508
faces@vub.ac.be