Vrije Universiteit Brussel

alumni

• Anciaux, Bert
• Apostel, Leo
• Bourgain, Jean
• Calewaert, Willy
• Daubechies, Ingrid
• De Batselier, Norbert
• De Coster, Charles
• De Gucht, Karel
• De Keyser, Greet
• Demal, Fabienne (Axelle Red)
• De Paepe, Cesar
• De Pauw, Frans
• De Raet, Lodewijk
• Delvaux, André
• Desmet, Yves
• Dewael, Patrick
• Dujardin, Paul
• Fayat, Hendrik
• Franck, Louis
• Geeraerts, Jef
• Gepts, Willy
• Godefroid, Sébastien
• Gunzburg, Nico
• Hiel, Clement
• Hoste, Julius
• Leysen, Christian
• Liekens, Goedele
• Lieten, Ingrid
• Mandel, Ernest
• Mary, Tony
• Moens, Roger
• Narmon, François
• Neyts, Annemie
• Schamelhout, Gustaaf
• Senelle, Robert
• Smet, Kathleen
• Tobback, Louis
• van den Wijngaert, Christiane
• Van Rijswijck, Jan
• Vermeylen, August
• Willems, Alfons

André Delvaux (1926 - 2002)

cineast-musicus

André Delvaux werd geboren in Heverlee en studeerde Germaanse filologie aan de Université Libre de Bruxelles maar vatte gelijktijdig zijn opleiding piano en com­ positie aan het Koninklijk Conservatorium aan. Na zijn afstuderen gaf hij les in talen en literatuur aan het Atheneum Fernand Blum in Schaarbeek.

Maar de muziekwereld bleef lonken. Delvaux ging na zijn uren bij het Koninklijk Filmarchief aan de slag en speelde de piano in voor klassieke stomme films. Wat in begin een bijver­ dienste was, groeide uit tot een passie voor de film. Delvaux startte met televi­siedocumentaires over de Italiaanse grootmeester Frederico Fellini, over de Franse filmmaker-antropoloog Jean Rouch en over de Poolse film.

Vanaf midden jaren 1950 experimenteerde hij ook met de realisatie van kortfilms. In 1963 kon hij als lesgever aan de Franstalige Hogeschool voor audiovisuele technieken en podiumkunsten (het INSAS) aan de slag. In deze periode draaide hij zijn eerste televisielangspeel­ film "De man die zijn haar kort liet knippen", een verfilming van de roman van Johan Daisne en met o.a. de acteurs Senne Rouffaer en luc Philips. Deze magisch-realistische film werd eind 1965 bij ons voor het eerst vertoond maar kende geen groot succes. In het buitenland daarentegen werd hij warm onthaald. 'Le Nouvel Observateur' vergeleek de film zelfs met het niveau van 'Citizen Kane' van Orson Welles en het Franse filmtijdschrift 'Les cahiers du Cinema' plaatste de film op de vijfde plaats van de top 20-beste films van 1966. Op de buitenlandse festivals werd de film meermaals gelauwerd, o.a. met de Grote Prijs van het Festival van Londen.
Maar pas in maart 1967 kende de film een commerciële zaalrelease in België. Na zijn succesvol regiedebuut werd Delvaux een begenadigd filmer. Zijn filmen Un soir un train (1968, naar een andere roman van Daisne, De trein der traagheid), Rendez-vous a Bray (1971), Belle (1973), Met Dieric Bouts (1975), Een vrouw tussen hond en wolf (1979), with Europe from Allen, Woody (1980), Benvenuta (1983), Babel volgden elkaar snel op.

Delvaux stierf in 2002 te Valencia (Spanje) aan een hartaanval, kort nadat hij een voordracht over film tijdens de Wereldontmoeting van de Kunsten had gegeven. Hij noemde zichzelf cineast-musicus omdat zijn leven volledig in het teken van de muziek, de literatuur en de schilderkunst stond. Tot op vandaag geniet De man die zijn haar kort liet knippen het predikaat van de beroemdste Vlaamse film aller tijden.