Vrije Universiteit Brussel

 

Robert Senelle (1918)

grondwetspecialist

Robert Senelle werd in 1918 geboren en groeide op in Vilvoorde. Hij kwam uit een rood nest: zijn vader was politiek actief als schepen en daarna voorzitter van de Commissie van Openbare Onderstand. Senelle studeerde rechten en notariaat aan de Université Libre de Bruxelles en schreef zich na zijn afstuderen als advocaat in aan de Balie van Brussel. Onmiddellijk na de bevrijding werd Senelle in 1946 tot rechter aan de rechtbank van eerste aanleg in Leuven benoemd, Robert Senelleeen jaar later als burgerlijk magistraat bij de Krijgsraad te Brussel. In 1949 werd hij auditeur bij de Raad van State en legde hij hier de basis van de veel­zijdige bedrijvigheid die hem in brede kring bekendheid zou bezorgen.

Een toevallige ontmoeting met Achiel Van Acker leidde begin van de jaren vijftig tot een occasionele samenwerking. Maar wanneer de regering Van Acker in 1954 werd gevormd deed de eerste minister Van Acker een beroep op Senelle. De toen nauwelijks 36-jarige Senelle kreeg de post van adjunct-kabinetschef en stond in voor het algemeen bestuur en de juridische raadgevingen. Door zijn taaiheid, diplomatiek talent en beroepsernst stond hij aan het einde van deze regeringstermijn aan het hoofd van het kabinet. Dankzij deze functie kwam hij met alle andere socialistische voormannen uit die tijd, zoals Huysmans, Spaak, Spinoy, in contact.

Na de val van de regering Van Acker richt Senelle zich op een academische carrière aan de Universiteit Gent. Hij produceert vele publicaties over de wetgeving op oorlogsschade aan private goederen, de ministerraad, de parlementaire raad, maakt scherpe analyses en doet gedurfde uitspraken. Hierdoor krijgt hij naam en faam tot ver over de landsgrenzen en wordt veelvuldig gevraagd als commen­ tator op de ontwikkeling van politieke, economische en sociale structuur van rijke gastcolleges aan gerenommeerde universiteiten in Engeland en Amerika.

Senelle groeit ondertussen uit tot een van de bekendste grondwetspecialisten in de media. De ongezouten en eigenzinnige commentaren die hij levert op bepaalde politieke beslissingen zijn zelden onopge­ merkt in het tijdperk van opeenvolgende staatshervormingen. Een dergelijk commentaar in 1991 - rechtstreeks op televisie - draagt bij tot een heuse regeringscrisis.

 

©2006 • Vrije Universiteit Brussel • Pleinlaan 2 • 1050 Elsene • Tel.: 02/629.21.11 • info@vub.ac.be