Geneeskunde

Op onze medische campus in Jette zit je op de juiste plek om je te ontwikkelen tot huisarts of specialist. Alle medische studenten en specialisten van het Universitair Ziekenhuis Brussel van de VUB bevinden zich op dezelfde campus. Net als de leslokalen, labo’s en de studentenkoten. Handig, toch?

Lees verder

Studenten vertellen

Van ‘laat maar lullen’ tot neuroradiologische wereldautoriteit

Leeftijd

52

Diploma‘s behaald aan de Vrije Universiteit Brussel

Doctor in de Genees-, Heel- en Verloskunde (1982), Radiologie (1988)

Beroep

Geneesheer-ambtenaar, neuroradioloog, docent aan de Universiteit Gent, Universiteit Antwerpen, Leids Universitair Medisch Centrum en Wits Universiteit Johannesburg, Lid van de Raad van Bestuur van het UZ Gent

Eerste job na het behalen van mijn diploma

Radioloog aan het AZ-VUB

Meest opmerkelijke studententijdmoment

Opzetten vrije zender Cameleon, samen met Serge De Ryck.

Beste karaktereigenschap gescherpt aan de Vrije Universiteit Brussel

Ni dieu, ni maître. Mijn gedachtegoed en waarden zijn voor een groot stuk gevormd aan de Vrije Universiteit Brussel.

Redelijk eigenzinnigheidsfactor

‘Laat maar lullen’ was een leuke slogan vanuit mijn studententijd. Maar, teamwerk is essentieel voor de complexe omgeving waarin ik moet functioneren. Balans en redelijkheid zijn grote gaven die voortdurend moeten geoefend worden en niet kunnen zonder eigenzinnnigheid.

Meest memorabele professionele gebeurtenis

Opzetten GIfMI, Gent Institute for functional and metabolic imaging (http://www.gifmi.be), een multidisciplinaire samenwerking rond het bestuderen van de hersenen.

Minst memorabele professionele gebeurtenis

Tussen mijn professionele activiteit aan de Vrije Universiteit Brussel en de Universiteit Gent gestuurd worden naar Menen als radioloog.

Mooiste persoonlijk moment

Geboorte van mijn zoon Jeroen.

Favoriete vrije tijdverblijf

Muziek spelen en sporten (lopen, fietsen).

De droom die ik nog wil nastreven

Voorlopig is dit een groot geheim.

Studeren in Brussel is

Ik heb vele vrienden die hun kinderen sturen naar de Vrije Universiteit Brussel, het zal er dus zeer goed zijn. Ikzelf vond studeren in Brussel een fantastische belevenis. Het leven in de VUB-studentengemeeschap van 1974 tot 1982 heeft mij op een zeer positieve manier gevormd. Mijn zoon studeert overigens nu ook in de hoofdstad aan de Erasmushogeschool Brussel.

(Interview 10 april 2008)

“Ik kan maar één ding zeggen: doen, doen, doen! Geen massale hoorcolleges, maar onderwijs in kleine groepen en al onmiddellijk heel patiëntgericht. En de deuren van de proffen en assistenten staan wijd open: dat heb ik zelf meermaals ondervonden. Je kunt altijd bij ze terecht.”

Geneeskunde aan de Vrije Universiteit Brussel heeft een goede reputatie en staat bekend om vooruitstrevende ontdekkingen. Ik wilde altijd al Geneeskunde gaan studeren, maar ik ben begonnen met het eerste jaar Biomedische Wetenschappen. Nu ik voor het toelatingsexamen arts geslaagd ben, kan ik gemakkelijk doorstromen naar Geneeskunde. Ik vind het belangrijk om te weten hoe het lichaam werkt, zodat ik mensen kan helpen. Aan de Vrije Universiteit Brussel heerst een gezellige sfeer waarin iedereen elkaar kent en de proffen ook echt voor je klaar staan. Dat betekent niet dat het makkelijker is, maar wel veel persoonlijker. Wij gaan zelfs regelmatig iets drinken met assistenten.

Roken in het bijzijn van kinderen is eigenlijk mishandeling. Met deze uitspraak haalde VUB-alumnus Erwin De Clerck (52) de voorpagina van zowat alle Vlaamse kranten. Maar hoe meer publiciteit, hoe liever hij het heeft, want Erwin de Clerck is al ruim tien jaar hoofd preventie – en intussen adjunct-directeur – van de Vlaamse Liga tegen Kanker. Als student was hij al bijzonder actief, onder meer als voorzitter van de Sociale Raad (de voorloper van de Studentenraad) en die ervaring komt hem nog elke dag van pas. “Ik heb aan de VUB geleerd om rechtvaardig te denken.”

Waarom heb je destijds voor de VUB gekozen?

Ik kom uit Antwerpen, maar kende de VUB omdat mijn zus daar geneeskunde studeerde. Ik besloot ook geneeskunde aan de VUB te gaan studeren. Maar toen ik er in 79 aankwam, was mijn zus al weg. Ik kende hier niemand en wist werkelijk van niets, ik wist niet eens wat vrijzinnigheid betekende. Het eerste wat ik zag waren de laatste stuiptrekkingen van de fameuze 10.000-acties (studentenprotest tegen het verhogen van de inschrijvingsgelden tot 10.000 frank of 250 euro).

"Vrij onderzoek is een levenshouding geworden"

De eerste kandidatuur geneeskunde was toen nog op campus Etterbeek en in dat jaar heb ik al mijn slechte vrienden leren kennen (lacht). Ik kwam al snel in contact met Studiekring Vrij Onderzoek. Ik kon als jobstudent ergens aan de slag als typist en vroeg aan Vrij Onderzoek of ik hun schrijfmachine even mocht lenen om te oefenen. Ik kreeg niet alleen de schrijfmachine in bruikleen, maar ze gaven me ook materiaal om te typen, en zo ben ik ingewijd geraakt in de strijd van de Sandinisten in Nicaragua of die van de staalarbeiders bij ons. En zo ben ik uiteindelijk bij Studiekring Vrij Onderzoek terechtgekomen. De toenmalige voorzitter gaf er de brui aan en ik ben hem – na verkiezingen - opgevolgd. Niet lang daarna heeft Eric Verrept, toen een bijzonder actieve medestudent, me warm gemaakt voor de Sociale Raad en ook daar ben ik snel voorzitter geworden.

De VUB is voor mij op alle vlakken een enorme openbaring geweest: academisch, politiek, sociaal en niet te vergeten: de meisjes. Ik kwam van een college waar alleen maar jongens zaten.

Wat heb je aan VUB geleerd dat later belangrijk is gebleken? 

Alles. Ik doe nog altijd aan vrij onderzoek, het is een levenshouding geworden. En het zelfvertrouwen dat ik gekweekt heb door als student in al die raden te zitten, dat zelfvertrouwen benut ik elke dag. Ik weet dat mijn mening meetelt. En ik heb ook geleerd om rechtvaardig te denken, ik vond dat de VUB daar voor stond, ook nu nog.  

Hoe verliepen je studies?

Mijn academisch parcours was een beetje een slalom, maar het was wel fantastisch. Aan de VUB hadden we als geneeskundestudenten beduidend meer stages dan aan andere uniefs, met meteen ook veel verantwoordelijkheid. Ik heb o.m. stage gelopen in het Brugmannziekenhuis en in het Sint-Pietersziekenhuis, zo heb ik ook Brussel leren kennen. Wie ik een geweldige leermeester vond, was professor Six. Hij heeft me de interne geneeskunde geleerd. Prof. Six was tegelijk heel streng en minzaam. 

Na je studie ben je in de televisiewereld terechtgekomen…

Toen ik afgestudeerd was als algemeen geneesheer, ben ik aan een specialisatie Radiologie begonnen. Maar ik was dienstplichtig en kreeg geen uitstel meer. Ik koos voor vervangende burgerdienst en kwam zo in het Klein Kasteeltje terecht als algemeen geneesheer. Maar met je burgerdienst verdiende je geen geld en om den brode moest ik een extra job zoeken. Zo belandde ik bij Wim Robberechts, dé specialist van luchtbeelden. Omdat ik hem kon aantonen dat ik technisch onderlegd was, mocht ik meteen volop meewerken aan programma’s, zoals Ushaïa op het Franse TF1. 

Zo ben ik in de tv-wereld gerold. Ik verdiende daar goed mijn brood. Mijn mooiste jaren waren bij productiehuis Kanakna, waar ik o.a. alle afleveringen van de Dierenkliniek heb gemaakt, eerst met Pascale Bal, daarna met Chris Dusauchoit. 

Maar toen kwam er een kentering in mijn leven: ik had plots drie kinderen. Een van mijn partner en met haar nog een tweeling. Dat was niet meer te combineren met het hectische bestaan van een televisiemaker. Bij de Vlaamse Liga tegen Kanker zochten ze toen een verantwoordelijke voor preventie. Ik was dokter,  had jaren tv-ervaring én was ook technisch onderlegd, bijvoorbeeld  in het maken van websites. Toenmalig directeur Leo Leys wilde dat ik meteen mijn contract tekende.

Intussen ben je vergroeid met de Vlaamse Liga tegen Kanker en haar – vaak opvallende - preventiecampagnes. Heb je het gevoel dat het geholpen heeft?

In het begin van deze eeuw was preventie het grote toverwoord. We hebben vrouwen “naar hun borsten laten kijken”, de bevolking “massaal op de weegschaal” gezet en ze vervolgens “duizenden kilometers van Kom op tegen Kanker” laten fietsen. Met succes. Waar ik het meest trots op ben, is het rookvrij maken van de publieke ruimte. Terwijl iedereen vruchteloos bleef debatteren met rokers, kozen wij resoluut voor het recht op een rookvrije leefomgeving. Door het op te nemen voor de meerderheid van niet rokers boekten we succes na succes.

Eerste de treinen en de werkvloer, dan de scholen en de restaurants.

Ik ben er vooral trots op dat we via het grondwettelijk hof een algemeen rookverbod in de horeca hebben kunnen afdwingen. Daarvoor was er een halfslachtige wetgeving met veel uitzonderingen, waarvan uiteindelijk – na onze strijd - de belangrijkste geschrapt is. Sedert 1 juli 2011 is roken in de horeca geschiedenis.

Je hebt de voorpagina’s gehaald met de uitspraak dat roken in het bijzijn van kinderen eigenlijk mishandeling is.

Daar blijf ik bij. Je kunt niet zeggen dat roken gevaarlijk is en tegelijk je ogen dichtknijpen voor kinderen die blootgesteld worden aan sigarettenrook. Dat is een fundamenteel onrecht. Kinderen zijn onmondig en verdienen onze steun.  Ik hou me overigens niet bezig met de strijd tegen het roken zelf, maar wel met het recht op gezonde lucht.

Ik vind roken een recht – ik heb zelf ook ooit gerookt – en wie zou het recht hebben om persoonlijke vrijheden in te perken? Maar rook is ook iets dat je niet binnen je luchtpijp kunt houden. Jammer voor de roker, maar daar laat je kinderen niet voor opdraaien, ook niet in een privécontext. Kinderen tegen beter weten in blootstellen aan tabaksrook moet op termijn gelijkgesteld worden aan mishandeling. Onder andere met campagnes zullen we steun zoeken voor een wettelijk verbod. Dat wil ik echt nog graag realiseren.

OVERTUIGD OM TE KOMEN STUDEREN AAN DE VUB?

Start je inschrijving nu!

Eerste stap op de arbeidsmarkt

De grote aandacht die aan gezondheid en welzijn in onze maatschappij wordt besteed, zorgt ervoor dat de arbeidsmarkt voor artsen zeer breed is.

Onze afgestudeerde artsen staan bekend om hun snelle inzetbaarheid in de gezondheidszorg. Onze opleiding geneeskunde biedt je de mogelijkheid op een succesvolle carrière als huisarts in het ziekenhuis, in de research en in de sociale geneeskunde, maar ook daarbuiten (ontwikkelingshulp, verzekeringsgeneeskunde, arbeidsgeneeskunde, ...).

Je wil het professioneel helemaal maken? De VUB staat je enthousiast bij, met onder andere workshops en networkevents, permanente vormingen en startersseminaries, een eigen Career Center, hulp en tips bij sollicitaties, enzovoort. Kortom, alles voor een carrière als hoogvlieger.

Blijven studeren

De huidige opleidingen tot specialist (4-6 jr) of huisarts (3 jr) worden omgevormd tot master-na- masteropleidingen in de verschillende specialisaties en in de huisartsgeneeskunde. Deze opleidingen zullen elk 120 studiepunten omvatten en bestaan uit een truncus communis (gemeenschappelijke stam), waarvan een deel door verschillende Vlaamse universiteiten wordt georganiseerd en een ander deel instellingsgebonden is.

Studeren is niet langer beperkt tot één fase in het leven. De VUB heeft daarom een groot aanbod van opleidingen die je kan combineren met een baan. Op de hoogte blijven van de ontwikkelingen in je vakgebied en je toekomst gaaf houden? Kies voor de combinatie ‘Werken en studeren’ aan de VUB.

Faculteitssecretariaat Geneeskunde en Farmacie

+32-2-4774110
secretariaat@gf.vub.ac.be

Infopunt Studenten

+32-2-6292010
info@vub.ac.be

StudieBegeleidingsCentrum (SBC) Jette

+32-2-4774481
begeleiding@vub.ac.be

StudentenAdministratieCentrum (SAC)

sac@vub.ac.be